Intieme monoloog over een jongen in een overdonderende wereld.

Ik heb het drumstel van mijn broer in de fik gestoken.
En daarna heb ik heel hard geroepen: ‘IK WOU DAT GIJ DOOD WAART!!!’
Hij heeft zijn jas, zijn verzameling en zijn perforator gepakt en is gaan lopen. Hij is nog altijd niet thuis gekomen. Hij is al 5 uur en 32 minuten vermist. Iedereen is hem aan het zoeken nu. Mama, papa, nonkel Freddy, de buren… Zelfs Natalia is mee aan het helpen. Dat is zijn cavia.

Manu en Wim, twee broers. De ene is overgevoelig, de andere is doof. Na een uit de hand gelopen ruzie vlucht Wim weg. Iedereen maakt zich zorgen. Waagt Manu ook de stap naar buiten om zijn broer te zoeken? Of loopt de queeste die hem naar Wim moet leiden fataal af?