Vorige week is er iets gebeurd.
We trillen er nog van.
Het was zo mooi...zo mooi.
Nooit...nooit zullen we vergeten wat er vorige week...
Het heeft ons getekend.
Voor altijd getekend.
Het heeft ons aan de grond vastgenageld.
We weten met ons eigen genen blijf.
We zijn in de war.
Compleet in shock.
We kunnen over niks anders meer praten...al praten we niet veel want eigenlijk zijn we er stil van geworden.

Een oude man maakt op een zolder in een beeldend kunstwerk-installatie het bos na waar hij als kind speelde, het bos waar hij de mooiste maar ook de droevigste dingen beleefde, waar hij gesprekken had met alle dieren van dat bos; een eland, een arend, een schaap, een wesp, een reiger,… Maar hij is ziek en roept de hulp in van twee jonge meisjes om de vrouw waar hij veertig jaar geleden verliefd op werd, op te sporen en tot bij hem, bij zijn werk te brengen.