Ik kom thuis, wallen rond mijn ogen en krullen die op mijn voorhoofd gelijmd lijken.
De koffie is net klaar en pa is net klaar met bidden. 
Die kan dat zo goed timen.
Hij biedt mij koffie aan.
Daar zitten we dan.
Pa ritueel gewassen, zoon stinkt naar sigaretten en zweet.
Hij weet waar ik gezeten heb. Hij zegt geen woord.
Al Jazeera staat op. 
Zonder geluid.
Hij schuift een volle doos met tweedehands boeken voor mijn voeten,
over de Grieken, de Azteken, de dinosauriërs, de planeten.
Vanaf dan verandert alles.

De mens is altijd op zoek naar magie. 
Naar meer dan dit aardse bestaan. Want het kan toch niet dat dit het maar is?

Sommige mensen gaan op zoek naar dat meer in het geloof, anderen vinden het in de wetenschap of de liefde.  
Misschien bestaat er wel een manier om dit alles met elkaar te verbinden?
Misschien is er een manier om het onverzoenbare toch te verzoenen?

In Layla’s Fool loopt het personage Haider verloren tussen werelden die ver uit elkaar lijken te liggen.
Het wonderlijke van het heelal blaast hem stevig van zijn fundamenten. En zijn geloof in de islam ruimt plaats voor een fascinatie voor sterren en planeten.

In Layla’s Fool plaatst theatermaker Haider Al Timimi het kleinmenselijke tegenover de grote ideeën. De micro- tegenover de macrokosmos. Waar woorden soms te kort schieten, zet hij dans, muziek en beeld in. Zo ontstaan nieuwe perspectieven en een andere manier van kijken, denken, ervaren.

 Layla’s Fool wijst via de sterren de richting aan wie het noorden dreigt kwijt te raken. Haider Al Timimi en co leveren zo een montere, veerkrachtige, droogkomische en jazzy voorstelling af … 

Els Van Steenberghe, Focus Knack