Zijn er geen bergen, dan maak je ze toch zelf.
Met wat verf en flink wat echo is het zo echt 
dat je zelfs moet oppassen voor vallend gesteente.
En als je geen trompet kunt spelen en evenmin kunt zingen,
Dan doe je dat toch gewoon.
Niks klinkt mooier in de bergen.

Een lawine dreigt en een cowboy verschijnt.
Kan het nog erger?
Dus verdwijnt de cowboy. Klakklak klakklok klokklak.

Een man en een vrouw, elk uit een andere wereld geplukt. Mevrouw in cowboypak, meneer in tirolerkledij, omringd door blauwe schapen. Veel wereldschokkends lijkt er niet te gebeuren tot er een lammetje verdwaalt en meneer met zijn hometrainer de bergen op fietst en riskante klimpartijen onderneemt. 

Naar Loppiano is een bijna woordenloze en associatieve voorstelling, met veel zin voor absurde en visuele humor. Beeldend- theaterkunstenaar Ad van Iersel en danseres Ulrike Doszman delen immers een immense voorliefde voor slapstick, gaande van Tati tot Mr. Bean.

Naar Loppiano is een aandoenlijke, bijna schattige minivoorstelling. Ze bekoort vooral door de eenvoud en milde absurde humor en straalt een soort prettige kitscherigheid uit. 

Anne Brumagne, De Morgen