Ze komen van ver. Ze zijn bijzonder. 1 lijf, 2 koppen, 2 stemmen, 
8 poten. Siamese zusjes reizen door Europa. Van kermis naar kermis. 
Altijd bij elkaar. Altijd met elkaar. Twee mensen in één lichaam. 
Iedereen wil hen zien. Maar wat willen zij?

Tom Dupont maakt zijn derde stuk voor BRONKS over duo’s voor het leven. In Smolders en Sobrie werd de vriendschap tussen twee oude mannen op de proef gesteld. Christophe en Willy toonde een vader en zijn zoon op het voetbalveld, en de (generatie)conflicten die er daar ontstaan. In Sasja en Natasja zijn twee zusjes letterlijk onafscheidelijk met elkaar verbonden.

Tom Dupont vat in uiterst speelse en eenvoudige bewoordingen een boeketje aan filosofische vragen. Wat als je maar iets betekent dankzij de ander? En wat als die ander vervolgens weggaat, wat blijft er dan van je over? En wat als je die ander dan nog eens heel graag ziet ook, licht en sprankelend vat hij Sasja en Natasja, twee wel héél verschillende karakters, in een tekst die Loots en Beeckmans vleugels geeft. Zijn regie omzeilt het gevaar van de makkelijke lach: hij zorgt ervoor dat de dames voldoende kwetsbaarheid aan de dag blijven leggen, zonder zich te verbranden aan overdreven kolder. 

Evelyne Coussens in De Morgen

Het beweeglijke spel is een plezier om naar te kijken, en zeker Beeckmans toont zich met haar mimiek en haar timing eens te meer bij de grote talenten van haar generatie. De bindsaus van hun stapsgewijze versmelting is de tekst van Tom Dupont. Dat hij over een pen met stijl beschikt , wisten we al. Nu blijkt ook zijn vermogen om een plot uit te zetten. Sasja en Natasja is het betere jeugdtheater van dit seizoen. 

Wouter Hillaert in De Standaard