Er waren eens vier zilvermieren. Zij vormden een kolonie met hun vieren. Met hun vieren voelden zij zich goed, zo goed. Vieren dat ze konden! Zilveren bestek, glaasje erbij, zingen en dansen. Ja, ze feestten wat af. Aten goed. Timmerden aan een huisje. In mierenstijl: een heuvel. Zeg maar een berg. Zo schitterend was ie. 
Op een dag begon het te regenen. Eerst gemiezer, dan druppels, regen, pijpenstelen. Het water viel met bakken uit de lucht. Het huis zakte in. Het water bleef stijgen. Het huis verdween. Er was alleen nog zee. De vier klampten zich aan elkaar vast, met 24 pootjes. Het water kolkte. Ze kolkten mee, zwierden in het rond. Even leek het op één van hun feesten. Hadden ze elkaar nog goed vast? 24 pootjes? Nee, 18! 18 pootjes. Eén van hen was weg. Ze waren nog met drie. Drie mieren en geen vier.

Sommige dingen (Vallen in het water) is muzikaal verteltheater voor kinderen en families. Het gaat over verlies en zich zien te redden. Over een ideale wereld die ten onder gaat, en hoe dan zijn weg te zoeken. Over mooie herinneringen en hoe daaruit kracht te putten. Over reddeloos verloren zijn en het toch zien te redden. Over je plek kwijt zijn en een nieuwe zoeken.

Clara van den Broek en haar kinderen Anaïs en Wolf Verniers vertrekken van een persoonlijke ervaring (het overlijden van man en papa Roel Verniers) om een universeel verhaal te vertellen over verlies en hoop.